C-slot

[Kacper]

W ramach testów nad formą do finocyli postanowiłem przetestować teflon Jako materiał do ich wykonania. Najprostszym sposobem było odlanie bloku paliwa o geometrii C-slot. Przy okazji mogę sprawdzić jak zachowa się takie ziarno oraz jak znaczny będzie wpływ ciągłego przepływu gazów na izolację.
Puki co okazuje się ze teflon ani troszeczkę nie przykleja się do paliwa sorbitolowego. Wyjęcie paska było bardzo łatwe więc są nadzieje na finocyl.
Poniższe ziarno ma wymiary 21mm średnicy, 98mm długości i wcięcie 2x12mm

Masa paliwa około 60g.

Duży stopień wypełnienie komory spalania kompensuje kilkukrotnie grubszą izolację przez co masa paliwa jest bardzo podobna jak dla układu bates.







Powierzchnia czołowa od strony zatyczki jest zainhibitowana, od strony dyszy nie. Średnica dyszy to 5,5mm, zacisk początkowy trochę mizerny około 120.
Przy najbliższej okazji odbędzie się test na hamowni.

[jaskiniowiec]

Widzę że dobrałeś parametry . Powierzchnia przekroju kanału w C-slocie i powierzchnia przekroju dyszy są prawie takie same.

[nemo]

witam,

czy jest jakieś narzędzie, np. coś jak arkusz Nakki, które umożliwia/ułatwia projektowanie silników opartych o bloki paliwa w geometrii finocyl?

pozdr,

[Luk]

Jest...i to samego pana Nakki . Programik liczy przebieg zacisku dla ziarna paliwa w geometri pseudo finocyl.
http://www.nakka-rocketry.net/softw.html#PFC
Pozdr.Luk

[robercik]

Arkusza do symulacji pseudo-finocyla nie polecam ponieważ zawiera poważny błąd. Przebiegi zacisku ziarna typu "finocyl" są zdecydowanie mniej pofałdowane niż to podaje arkusz Richarda.
Wszystkie programy do liczenia zacisku opierają się na prawie spalania ładunku paliwa stałego - warstwami równoległymi. Oznacza to że w <span style="font-weight: bold">każdym kierunku</span> paliwo spala się w takiej samej ilości.

Żeby zrozumieć jak działa ładunek typu gwiazda, finocyl itd. wystarczy narysować na kartce kształt kanału w dużej skali a następnie za pomocą cyrkla narysować dużo okręgów o środkach ustawionych na obrysie kanału i takim samym promieniu. Otrzymamy kształt kanału paliwa po spaleniu warstwy o grubości promienia okręgów. Zachęcam do wykonania tejże symulacji.
Natychmiast zrozumiemy na czym polega prawo spalania, zrozumiemy jak działa ładunek gwiazdowy i na czym polega rzeczony błąd.

Konkluzja: jest szansa przestać bezkrytycznie przyjmować to, co jest dane w internecie. Błędy zdarzają się także najlepszym
Kto wykmini w czym rzecz awansuje kilka gwiazdek
pzdr

[Kacper]

Nikt mu jeszcze nie powiedział, że to jest źle? Nie podejrzewałem Nakki o tak banalny błąd.

Ja gwiazdek nie dostanę wiec niech ktoś inny powie na czym polega ten błąd

[placydo]

Proszę nie bić w razie pomyłki.





Zacisk zmienia się wraz z geometrią kanału (jak widać powyżej).

[PIOTR]

Do tej pory myślałem że kanał gwiazdowy minimalizuje różnice zacisku początkowego i końcowego.

[kermit]

Ksp.

to zawsze jest tylko przybliżenie

bez zmiany zacisku spala się tylko ziarno rurowe z inhibitowanymi powierzchniami czołowymi ( bez zmiany długości)

w tym przypadku ile się zwiększy powierzchnia spalania od strony kanału ,tyle samo zmniejszy się powierzchnia zewnętrzna, czyli powierzchnia spalania będzie stała, jako i zacisk



W przypadku finocyla zakłada się równość początkowej i końcowej powierzchni spalania, niemniej zawsze to odbiega od zależności liniowej.

Kilka symulacji spalania finocyli już robiłem ale nigdy nie udało mi się dobrać kształtu kanału tak, żeby końcowa powierzchnia spalania była walcowa. Najczęściej wychodziła na koniec koniczynka z ilością listków równą ilości ramion początkowego kanału i w efekcie zostawały zawsze jakieś resztki które dopalały się mocno degresywnie

[Luk]

Witam.



Chyba chodzi o to że poprostu Nakka przyjął błędnie że paliwo spala się w jednym kierunku i poprostu krawędzie obrysu kanału zmieniają się o jakąś wartość X prostopadłą(jeden kierunek) do tej krawędzi, przez co obrys staje się "kanciasty". W rzeczywistości kanał w postaci gwiazdy podczas spalania zmienia swoją geometrię jakby "rozwijając" się przez co obrys kanału dąży kształtem do okręgu, którego obwód jak mniemam jest taki sam jak obwód początkowy gwiazdy(przy niezmiennej długości kanału pole poczatkowe takie samo jak końcowe). Wystarczy wprowadzić we wzorze na obwód krawędzi kanału zmienną np <span style="font-weight: bold">r</span> odpowiadająca ilości spalonego paliwa w jednostce czasu. Czyli to r byłoby promieniem(spalanie w każdym kierunku) który wychodzi z każdego punktu na krawędzi kanału penetrując ziarno w stronę zewnętrznych krawędzi ziarna. W raz z upływem czasu (zwiększanie wartości r)widać jak krawędź kanału robi się coraz bardziej "okrągła" a nie jak w przypadku arkusza Nakki robią się takie "kliny".

Międzyczasie starałem się napisać funkcje opisującą zmianę obwodu krawędzi kanału w zależności od r. Wyszło troche skomplikowane to to... najwyżej później wkleje skan z tego co naskrobałem. Nie wiem czy moje rozumowanie jest do końca poprawne wiec jeżeli będzie się komuś chciało sprawdzić to, to będe wdzięczny .


Dopisane 19.11.2010

Chyba pomyliłem się w jednym miejscu jak teraz patrze w funkcji Obw(r) zamiast (L-2Lr) ma być <span style="font-weight: bold">(L+2Lr)</span> oraz tam obok zapisana zależność że L '=L+2Lr







Pozdr.Luk