AA 12 Adder

[PIOTR]

Witam
Chciałbym pokazać model którego budowę rozpocząłem w ubiegłym roku i przerwałem z przyczyn napędowych. Wiosną wróciłem do tematu i prace są już na tyle zaawansowane, że mogę pokazać pierwsze efekty. Do budowy wybrałem R77 - rosyjską konstrukcję z kratownicowymi statecznikami.

Taki rysunek znalazłem na Wikipedii:



a taka jest moja wizja tej konstrukcji:



oraz:
podstawowe informacje: http://pl.wikipedia.org/wiki/R-77
coś na temat wycieraczek: http://www.aerospaceweb.org/question/weapons/q0261.shtm
oraz inne konstrukcje ze statecznikami kratownicowymi: http://www.hudi5.republika.pl/hudi2/nowator.htm

Zdjęcia z prac w najbliższym czasie.

[sensi]

Witam, bardzo ciekawa konstrukcja. Czekam niecierpliwe na szczegóły. I następnym razem prosiłbym o większe przybliżenie szkiców jeśli można.

Ale i tak widać, że szykuje się ,,ładna dzida".



Czy wyjaśniła się kwestia napędu?



A ostatnio natrafiłem na tę książkę ("Tactical Missile Design" Fleeman 'a) wspomnianą w linku dotyczącym ,,wycieraczek" i udało mi się ją wypożyczyć. Teraz zostałem porządnie zmotywowany, żeby się za nią wreszcie zabrać



Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia

[PIOTR]

Tak, próbne loty zrobię na silnikach od Piotra Sornowskiego 120Ns/1,2s a jak demontowane skrzydła i stateczniki nie odpadną to gniazdo silnikowe jest przygorowane na kal. 38mm. Do silnika 120Ns przygotowałem redukcję kal 31mm. Pierwotnie ważenia wszystkich materiałów wskazywały na 1883gr pełnej masy startowej. W tej chwili mam szansę zaoszczędzić 250gr czyli masa startowa będzie około 1600gr.

[PIOTR]

Jak pisałem, prace rozpocząłem w ubiegłym roku - jeszcze bez silników. Na pierwszy ogień poszły stateczniki i skrzydła. Kombinowałem na różne sposoby i doszedłem do wniosku, że idealne wklejenie kilkunastu blaszek graniczy z cudem. Uprościłem konstrukcję, a że oryginalne wycieraczki mi się nie podobały, dodatkowo pochyliłem do tyłu i zwęziłem. Do wykonania stateczników przygotowałem sklejkę olchową 3x 0.6mm na żywicy poliestrowej.

Tak przebiegały prace: Surowe powierzchnie, szpachlowałem szpachlą finiszową i szlifowałem do uzyskania litej struktury.




Zewnętrzne powierzchnie pokryłem lakierem poliuretanowym.


Przed wklejeniem blaszek zarysowałem miejsca klejenia


Blaszki oszlifowałem do jednakowej szerokości we wcześniej przygotowanych szablonach.


Tak wyglądał komplet blaszek po oszlifowaniu


a tak klejenie blaszek do pierwszej ścianki statecznika




a tak po wyjęciu szablonów. Aby uniknąć sklejenia ze statecznikiem, krawędzie szablonów fazowałem 45stopni.


a tak sklejony szkielet 4 stateczników




na koniec dodałem 4 warstwę forniru olchowego na kleju cyjanoakrylowym tak aby obejmowała wsporniki statecznika


i pomalowałem szarą farbą podkładową w sprayu od zewnątrz


następnie rozciąłem na pilarce


W ten sposób wszystkie stateczniki mają jednakowy błąd wykonania. Doszedłem do wniosku, że lepszy moment obrotowy rakiety niż koziołki.

[PIOTR]

Równolegle wykonywałem skrzydła:

2x olcha 0.6mm wzdłuż - okładziny zewnętrzne


i rdzeń z 2mm twardej balsy, skośnie - godnie z krawędzią natarcia


+ żywica poliestrowa, ściśnięte w przekładkach z płyty laminatowej wyłożonej celofanem z kwiaciarni


Tak wyglądały po lakierowaniu twardym poliuretanem z pistoletu:


Wszystko było ok, ale krawędzi nie zabezpieczyłem


i od jesieni do wiosny skrzydła przyjęły własny kształt






Ech, nauczka żeby zabezpieczać balsę przed wilgocią.

[PIOTR]

W pierwotnym założeniu miałem wkleić stateczniki i skrzydła w korpus na stałe. W trakcie pracy zmieniłem jednak mocowania. Powstał projekt demontowanych skrzydeł i stateczników - wystające elementy zawsze utrudniają transport. Model ma 1340mm długości i 370mm rozpiętości stateczników. Skrzydła dostały jarzma a stateczniki bagnetowe końcówki do osadzenia w gniazdach kosza silnikowego. Trzeba było wzmocnić konstrukcję.

zalaminowałem zewnętrzne powierzchnie wsporników: przymiarka do tkaniny 150gr/m2


oszlifowałem zewnętrzna warstwę farby podkładowej;


tu widać dokładnie czarną kreskę cyjanoakrylu i naklejoną dodatkową 4 warstwę forniru


Laminowałem na płytach bakelitowych przetartych płynnym rozdzielaczem od Milimetra - dzięki, super


E61 - pęcherzyki usuwałem pędzelkiem


Druga strona w tkaninie


i z bliska po dociśnięciu


płyty bakelitowe z bliska:


Następnego dnia:




i rozdzielone:


pęcherzyki potrafią być wredne


i w całości


cdn

[PIOTR]

Oczywiście głowicę również zmieniłem. Oryginalna mi się nie podobała więc przeprojektowałem na stożek z ostrołukowym zejściem

według szkicu:


Do wykonania użyłem styrodurowych pierścieni


rozcięcia sklejałem żywicą






pierścienie skleiłem ze sobą nawlekając na bukowy kołek - kij do szczotki - i ścisnąłem pasami dętki rowerowej


haniebny glut żywiczny - nieestetyczny i marnotrawstwo - było chłodno, żywica gęsta, grubo się smarowała


i gumowy węzeł


a tak przebiegało frezowanie głowicy;


Robiłem jednocześnie kilka głowic do różnych modeli: ADDER jest na pierwszym planie


styrodur pokryłem/ polakierowałem 3x cienką warstwą żywicy


Pozostało jeszcze olaminować i oszlifować na tokarni.
Wnioski: styrodurowi łatwo nadać dowolny kształt, gorzej z precyzją.
Poza tym przedobrzyłem z bukowym kołkiem. Sosnowy byłby lepszy: tak samo sztywny i 40% lżejszy.

p.s. dlaczego fotki po wstawieniu z picasy mają pikselozę? Czy można ustawić rozdzielczość?

[sensi]

Fajna relacja

Oby tak dalej!



Co do styroduru, też go wykorzystujemy do tworzenia głowic w SKA.

Polecam wycinanie dokładniejszych elementów puszczając odpowiedni prąd przez ' tnie aż miło. W ten sposób wycinano elementy do pokazowego modelu satelity ESEO, którego współprojektują polscy studenci.

[KSard]

PIOTR - rakieta wygląda bardzo profesjonalnie - gratulacje!

[PIOTR]

Właśnie drucikiem wycinałem pierścienie i stwierdzam, że ta technologia niestety ma wady. Jest szybka i tania, fakt - jak widać sam się na nią zdecydowałem - natomiast dopracowanie elementu pracochłonne. Bez przecięcia pierścienia nie da się wyciąć wewnętrznego otworu na drewniany rdzeń. Pokazane pierścienie wykonane zostały ze styroduru gr 60mm i pomimo dużej gęstości pokręciło je. Poza tym sklejone przecięcia, dają przy toczeniu drobny garb, który trzeba usuwać ręcznie. Roboty po pachy. I jeszcze jedno, oryginalny styrodur BASFa jest dużo lepszy od budowlanego, pokazanego na zdjęciach. Jest droższy i trudno go dostać ale ma drobniejszą, sztywniejszą strukturę

Następnym etapem było przygotowanie kosza silnikowego, mocowań skrzydeł i stateczników. W pierwotnym założeniu masa startowa modelu miała się zmieścić w 2000gr a sam model przeznaczony do lotu na wysokość max 200 - 300 m i powolnym wznoszeniu. Pracę rozpocząłem od opracowania połączeń stateczników i kosza silnikowego. Koncepcję zmieniałem 6 razy i przyznaję, że teraz zrobiłbym jeszcze inaczej

Oto co zaprojektowałem: wręgi sklejkowe i balsowe - wewnętrzna konstrukcja


i z bliska: balsowa gr 10mm o masie 2gr i sklejkowa gr 8mm o masie 10gr


Przed złożeniem elementów, wygniotłem w sklejkowej wrędze gniazdo nakrętki


i wkleiłem na kropelkę




Trzy wręgi sklejkowe są jednocześnie konstrukcją gniazd stateczników, komory silnikowej i mocowaniem śrub zabezpieczających silnik - widok od głowicy


A tak wygląda szkielet kosza silnikowego: próbne złożenie

cdn

p.s. Czasami mam gości