Polskie Towarzystwo Rakietowe - Amatorskie Konstrukcje Rakiet

Wiesz...w sumie trudno odpowiedzieć na Twojego posta. Po prostu masz rację. Cieszy mnie tylko Twoja głowa pełna marzeń...
To, czego Nam brakuje, to (oprócz pieniążków - wiadomo) to zaczepienia w nauce. Trzeba wyjść na wyższy poziom. Przejść od "powinno być dobrze do "powinno być dobrze, bo...". Brak mocnej, wyraźnej i ukierunkowanej na cel współpracy z uczelnią/uczelniami. Może brzmi to trochę jak hipokryzja, skoro swego czasu nie zgodziliśmy się na współpracę (oficjalną) z Sekcją Rakietową SKA. Może to był błąd, przejaw pychy, trudno mi to do końca zrozumieć. Chyba chodziło tu o różnice motywacji oraz tożsamość stowarzyszenia. Próby zainteresowania Sekcji z AGH w Krakowie nie dały żadnych konkretów. Z współpracy z Politechniką Białostocką chyba też nici (w szerszym kontekście). Moje największe nadzieje wzbudza możliwość kontaktu z Polibtechniką Rzeszowską. Jeszcze w tym roku (jak sie uda) pojedziemy z prezentacją i pogadać. Wstępne deklaracje mamy.

Cześć
Widziałem zaproszenie na konferencję dla PTR, myślę że jest to okazja do tego co mówisz Andrzej. Ważna jest jednak jedna sprawa: Stowarzyszenie to ludzie, aktywiści działający, a nie tylko będący. Trudno cokolwiek zrobić "samym chceniem". Potrzebny jest szerszy punkt widzenia, pewien plan, program - jakkolwiek by się to nazwało - cel. Wadą i jednocześnie zaletą stowarzyszenia jest to, że członkowie nie są do niczego zobowiązani i nic nie muszą. 99% członków PTR zostało członkami, bo "rakiety są fajne", nie dla idei zawartej w statucie, nie w celu uczestniczenia w jakimś celowym programie/pomyśle. A wejście w taki program oznacza poświęcenie prywatnego czasu/środków każdego zainteresowanego członka. Często bez widoku na jakieś profity - a tym się kierują dziś ludzie.
Stąd współpraca programowa z placówkami gdzie taki program mają, gdzie jest cel, terminy jest w naszym stowarzyszeniu trudna. Bo kto to zrobi?
Będąc Sekretarzem widziałem to za każdym upadającym pomysłem.

Wierzę, że teraz będzie inaczej. Sam zdecydowałem się zrezygnować z funkcji i zająć czymś czym nikt nie chciał się zająć. Modelarnia działa już drugi rok. Mam blisko 30 osób zaczynających i kontynuujących zajęcia. Co w porównaniu z 16-tką jaka zaczynała w 2012 roku to już coś! Co tydzień mam nową osobę, która by chciała się jeszcze zapisać.

Bardzo powoli rusza program "Rocketmania", jaki kiedyś omawialiśmy z Piotrem i Zarządem. Ale ja ( z punktu widzenia modelarni w Stargardzie ) największe nadzieję wiążę z pracami gimnazjalnymi, dyplomowymi naszych członków ( PTR i modelarni ) to uważam, za pierwszy krok. To zamierzam wspierać, aby rakiety stały się nie tylko hobby, ale powiązały się realnie z nauką. Uważam też, że tym powinno zająć się PTR o szczebel wyżej - dać wsparcie studentom różnych kierunków, zaproponować tematy na prace związane z elektroniką, mechaniką pokładową i naziemną, materiałoznawstwem i wieloma wieloma innymi dziedzinami, zaoferować starty i miejsce na pokładzie modelu. Tak aby nie rakietowcy też się w tym realizowali.

Drugi kierunek to demonstrator technologii gdzie PTR byłby trybikiem w zespole - rakieta, lądownik, łączność i przerzucony łazik... - to coś do zrealizowania jako pokaz na Europejskie zawody łazików... - W tym programie jest miejsce dla PTR, MarsSocietyPolska, CopernicusP, SKA, Politechnik itd...
Ale musi być program, prowadzący i przede wszystkim chętni!
Rozgadałem się jak kiedyś. Sorry.
Pozdrawiam
Rafał

Witam!

Pozwolę sobie wysłać na maila do wszystkich członków PTR zapytanie o wizję i cele działalności stowarzyszenia. Na ich podstawie napiszemy Program Działań PTR, który określi, czym się będziemy zajmować w najbliższym czasie. Niezrzeszonych rakieciarzy zapraszam do wypowiedzenia się tutaj – wszystkie dobre pomysły są oczywiście mile widziane.

Nie jest tajemnicą, że Stowarzyszenie nie ma pieniędzy (w sumie jego członkowie podobnie ). Temat statusu OPP jest w toku więc może w przyszłości dostaniemy parę groszy z 1% podatku ale to już chyba pieśń 2015 roku. Zastanawiam się nad potencjalnymi możliwościami wpływów z datków. Pewnym wzorem jest dla mnie w tej dziedzinie Copenhagen Suborbitals, ich kanał Youtube i charakterystyczne filmy „kamera w warsztacie”. Ich cel jest dobrze określony – wysłanie człowieka w kosmos. Wygląda na to, że z datków są w stanie prowadzić badania nad turbopompami i silnikami na paliwo ciekłe. W Polsce pewnie aż tak dobrze nie będzie ale chyba warto sprawdzić.

Chodzi mi po głowie od pewnego czasu kręcić reportaże w czasie działań warsztatowych i wrzucać je na kanał PTR na YT – tak jak to robią CSubO. Nawet dla „swoich” byłby to pewnie ciekawy materiał – napisanie tekstu na forum, wrzucenie zdjęć itp. dość długo trwa a takie filmiki pokazywałyby wszystko. Jak myślicie, to dobry pomysł?

Pozdrawiam!

Adam.