Polskie Towarzystwo Rakietowe - Amatorskie Konstrukcje Rakiet

Witam!

Ja bym uformował ziarno progresywne i odpalił w silniku PCV z założeniem CATO - spalanie w kanale, tak żeby Kn końcowe wyszło np. 1200. Z analizy resztek obliczy się przy jakim zacisku puściła rura.

To taka ćwierćilościowa metoda badania paliw.

Pozdrawiam!

A niby w jaki sposób? Nie wiem jak kompozycja podana przez Wapniaka, ale moje KNŻP nie gaśnie przy CATO.



Co do problemu Wapniaka: jak SR nie wybuchnie to Kn jest albo za małe, albo odpowiednie, a jak wybuchnie to wiadomo na pewno że Kn jest za duże. Ja na swój użytek wymyśliłem pewien sposób dobierania zacisku. Najlepiej on się sprawdza gdy pojedynczy SR nie przedstawia zbyt dużej wartości (SR jednorazowe) i robi się większe porcje paliwa (na 2 SR). Składa się on z przynajmniej 5 testów. Oto on:

1. Szacujemy odpowiedni zacisk i dobieramy 4 rozmiary dysz, taki aby oszacowana wartość była mniej więcej po środku.

2. Przeprowadzamy testy 2 SR o skrajnych wartościach Kn (najmniejszy i największy).

3a. Żaden SR nie wybuchł - to oznacza że odpowiednie Kn leży powyżej wybranego zakresu, lub jest jego najwyższą wartością. Dobieramy Kolejny zakres rozmiarów dysz, podobnie jak w pkt. 1. z tym że wartość maksymalna pierwotnego zakresu jest minimalną nowego.

3b. SR o mniejszym zacisku nie wybuchł, a o wyższym wybuchł - optymalny zacisk leży w obranym zakresie. Przeprowadzamy testy 2 kolejnych SR z pośrednimi wartościami Kn.

3c. Oba SR wybuchły - optymalna wartość Kn leży poniżej obranego zakresu. Obieramy nowy, niższy zakres.

4. Z przeprowadzonych testów wybieramy najwyższy zacisk przy którym SR nie wybuchł i przeprowadzamy kolejny test SR z tym zaciskiem - dla upewnienia się.



Dlaczego lepiej jest wymyślać jakieś śmieszne zakresy, a nie po prostu z każda kolejną próbą stopniowo zwiększać zacisk? Bo jeśli SR nie wybuchnie to nie wiadomo ile jeszcze brakuje aby tak się stało (no chyba że ma się SR z manometrem) a stosując opisaną przeze mnie metodę można od razu wykluczyć duży przedział zacisku.



Co do dużych ilości Fe2O3 w paliwie, wspomnianych przez wapniaka a proponowanych przez Nakkę, to nie jestem do tego przekonany. Katalityczne właściwości nie są jakieś niesamowite, a zabiera sporo miejsca i ciepła. Chociaż z drugiej strony, Nakka chyba zna się na rzeczy

Hmmm, ciekawe metody proponujecie.



Fe2O3 w dużych ilościach w paliwie, o ile sie dobrze doczytałem u Nakki, ma obniżać wykładnik "n" we wzorze na prędkość spalania.

Chociaż jak widać podnosi prędkość spalania ( w powietrzu) o prawie 50%. U Pawła prędkość spalania była ok 0,7, u mnie już 1 mm/sek.

No cóż, dalsze badania pokażą o co w tym chodzi.



Pozdrawiam

Musze się przyznać że moje metody badawcze były dalekie od ideału. Do testów na prędkość spalania stosowałem saletrę o gorszym rozdrobnieniu niż do silników. Paliwo ' pali się także ok 1mm/s.

A oto próba spalenia tego paliwa przy zacisku 1000:



http://www.youtube.com/watch?v=nSNzBMLjTRE



Jak widać szału nie ma, żeby się gorzej nie wyrazić...

Przepraszam, umknęło mi. Ja tak testowałem paliwa na amonówce a te gasły jak uciął. Można też spróbować wstawić silnik do wody, wtedy resztki powinny zgasnąć

Pozdrawiam!

Sądzę że wątpię, aczkolwiek nie próbowałem.[/code]

Nie ma co się dalej zastanawiać nad KNŻP. Lipa i tyle. To co pokazałem miało impuls całkowity ok 50 Ns przy prawie 200 gramach paliwa...

Witam.

Przeglądając pracę:

http://www.ilot.edu.pl/pdf/6_PRACE%20W% ... 5-1970.pdf



Na str. 57 natrafiłem na przepis na paliwo 70% nadchloranu amonu + 30% żywicy poliestrowej, oraz wzmiankę o paliwie z azotanu amonu i żywicy poliestrowej.

Czy ktoś już może tego próbował?

A to co ja przetestowałem miało prawie 63Ns przy 65g paliwa. Oto wykres:

http://img217.imageshack.us/i/funkcjaciguwczasiesr.jpg/



Co przy moich obliczeniach daje impuls właściwy 96s i uważam że jak na paliwo na saletrze potasowej bez metali nie jest to zły wynik, szczególnie, że SR miał charakterystykę degresywną. Dodam jeszcze że pomiar był dokonany mechaniczną wagą kuchenną (siłomierzem), zarejestrowane to było aparatem cyfrowym. Waga ugina się do ok 6kg, potem część ruchoma opiera się o korpus i na jednej klatce z filmy widać to, tak więc w ten sposób pomiar jest zaniżony, ale sądzę że niewiele, poza tym dochodzi jeszcze zawyżający efekt spowodowany bezwładnością ruchomej części hamowni.